Otóż, gdy mówimy “de iure”, akcent należy prawidłowo kłaść na drugą część, czyli “de júre”. To łacińskie wyrażenie oznacza “zgodnie z prawem”. Jeśli coś dzieje się “de iure”, oznacza to, że jest oficjalnie uznawane lub zalegalizowane.
-
de iure — „zgodnie z prawem”, „prawnie”
-
de facto — „faktycznie”, „w rzeczywistości”
Teraz wyobraź sobie taką sytuację: jest jakiś kraj, w którym władza została zdobyta nie do końca uczciwie. Zgodnie z prawem, jego prezydent, na przykład, de iure jest legitymny, ponieważ jest to zapisane w Konstytucji. Ale de facto, czyli w rzeczywistości, nikt tej władzy nie uznaje lub istnieje ona tylko “na papierze”. Oto różnica między tymi pojęciami: “de iure” — to oficjalnie i legalnie, a “de facto” — jak to naprawdę jest.