„Iskander” — to rosyjski operacyjno-taktyczny system rakietowy, przeznaczony do niszczenia ważnych celów na krótkich dystansach (do 500 km). System jest używany przez armię Federacji Rosyjskiej i odgrywa ważną rolę w nowoczesnej rosyjskiej doktrynie wojskowej.
Podstawowe charakterystyki:
-
Pełna nazwa: 9K720 „Iskander” (według klasyfikacji NATO — SS-26 Stone);
-
Typ rakiet:
Rakiety balistyczne (na przykład 9M723) — mają wysoką dokładność i skomplikowane trajektorie, aby unikać systemów obrony przeciwrakietowej;
Rakiety manewrujące (na przykład R-500/9M728 lub 9M729) — podobne do rakiet „Kalibr”;
-
Zasięg rażenia: oficjalnie do 500 km, chociaż według niektórych ekspertów — więcej;
-
Głowica bojowa: może być konwencjonalna (odłamkowa, kasetowa, penetrująca) lub jądrowa;
-
Mobilność: rakiety są wystrzeliwane z mobilnej platformy, co zapewnia szybkie rozmieszczenie i manewrowość;
-
Możliwość omijania systemów obrony przeciwrakietowej: skomplikowana trajektoria, manewry w trakcie lotu, wykorzystanie środków walki radioelektronicznej.
Użycie w wojnie: Rosja aktywnie stosuje „Iskandery” w wojnie przeciwko Ukrainie — do ataków na obiekty wojskowe, magazyny, infrastrukturę, a nawet cele cywilne. Te rakiety są trudne do przechwycenia z powodu ich prędkości i manewrowości.
„Iskander” — to jedno z narzędzi zastraszania i zadawania strategicznych uderzeń, które Rosja stara się wykorzystać do osiągnięcia swoich celów wojskowo-politycznych.