Ta treść została automatycznie przetłumaczona z ukraińskiego.
Trendsetterzy to ludzie, marki lub społeczności, które inicjują lub pomagają w popularyzacji nowych trendów. Ich styl, pomysły i rozwiązania stają się przykładem dla innych: niezwykłe połączenia ubrań zaczynają być naśladowane, nowy format wideo przejmują twórcy, a designerski zabieg pojawia się w pracach kolegów.
Jednocześnie bycie trendsetterem to nie to samo, co dobre znawstwo mody lub posiadanie wielu obserwujących. Główna cecha to czy inni przejmują zaproponowane pomysły i rozwiązania. Niezwykły osobisty styl nie czyni jeszcze człowieka prawodawcą mody: potrzebny jest wpływ na wybory innych.
Co oznacza słowo „trendsetter”
Termin pochodzi z angielskiego trendsetter. Łączy w sobie trend — „tendencja”, „kierunek” — z setter, utworzonym od czasownika set. Wyrażenie to set a trend oznacza „wyznaczać trend”, „inicjować modę”. Po polsku w zależności od kontekstu można powiedzieć „prawodawca mody”, „prawodawczyni mody”, „ten, kto wyznacza trendy”.
Choć słowo często kojarzy się z mediami społecznościowymi, pojawiło się na długo przed nimi. Słownik Merriam-Webster datuje najwcześniejsze znane użycie angielskiego trendsetter na rok 1936. To data zarejestrowanego przez słownik przykładu, a nie narodzin samego zjawiska: ludzie naśladowali wpływowych współczesnych już wcześniej.
Znaczenie terminu jest również szersze niż moda na ubrania. W Cambridge Dictionary trendsetterem nazywa się zarówno osobę, jak i organizację, której przykład zaczynają naśladować. Trendsetter może wpływać na muzykę, design, gastronomię, technologie czy sposoby komunikacji — na to, co inni stopniowo zaczynają postrzegać jako aktualne.
Czy trendsetter musi coś wynajdywać
Nie. Autor pomysłu i osoba, dzięki której stał się popularny, mogą być różnymi ludźmi. Trendsetter czasami tworzy coś nowego, a czasami dostrzega mało znaną rzecz, reinterpretuję ją i pokazuje publiczności w sposób, który chce się powtórzyć.
Na przykład stylistka może połączyć od dawna znane elementy garderoby w sposób, który wcześniej nie był powszechny. Same rzeczy nie są nowe, ale zaproponowany look staje się rozpoznawalny i wpływa na wybory innych.
To dobrze widać na historii Mary Quant i mini spódnicy. Projektantkę często nazywa się jej wynalazczynią, jednak Muzeum Wiktorii i Alberta wyjaśnia: skracanie spódnic było stopniowym procesem związanym z modą uliczną i zmianami kulturowymi lat 60. sama Quant uznawała wpływ londyńskiego stylu ulicznego. Jednocześnie jej kolekcje i obecność w mediach odegrały ważną rolę w popularyzacji mini.
Dlatego nazywanie Quant prawodawczynią mody jest jak najbardziej zasadne. Natomiast przypisywanie jej wyłącznego stworzenia całego trendu to uproszczenie. Ten przykład przypomina, że za znanym nazwiskiem mogą stać pomysły wielu ludzi, w tym tych, których imiona nie trafiły do historii mody.
Jak osobisty wybór staje się trendem
Wyobraźmy sobie fotografkę, która zaczyna robić codzienne zdjęcia z określonym oświetleniem, kolorami i kompozycją. Na początku to jej własny styl. Potem inni twórcy próbują podobnego podejścia, reinterpretują je, dzielą się nim ze swoimi obserwującymi — i zabieg staje się zauważalnym trendem.
Ten hipotetyczny przykład pokazuje, dlaczego sama oryginalność nie wystarcza. Inni muszą zauważyć zabieg, zainteresować się nim i znaleźć sposób na wykorzystanie go w swoich pracach. Nawet oryginalny pomysł może pozostać osobistym eksperymentem, jeśli nie wywoła odzewu.
Przy tym wpływ nie musi obejmować milionów ludzi. Można wyznaczać kierunek w małej profesjonalnej społeczności, na lokalnej scenie muzycznej lub wśród twórców określonego gatunku. Trendsetterstwo zawsze warto rozpatrywać w konkretnym środowisku: osoba może wpływać na gusta w jednej dziedzinie i nie mieć takiego wpływu w innej.
Czym trendsetter różni się od influencera
Te role mogą się łączyć, ale oznaczają coś innego.
Influencer wpływa na myśli, wybór lub zachowanie publiczności, w tym poprzez media społecznościowe. Może rekomendować produkty, wyjaśniać złożone tematy, wspierać określony styl życia. Nie trzeba przy tym inicjować nowego trendu: przegląd od dawna popularnego produktu również może wpłynąć na zakupy obserwujących.
Trendsetter inicjuje lub pomaga w popularyzacji nowego trendu. W centrum uwagi znajduje się tutaj konkretny styl, pomysł lub praktyka, które zaczynają być przejmowane przez innych. Influencer może stać się trendsetterem, jeśli dzięki niemu rozpowszechni się nowy styl lub praktyka. Jednak sama popularność konta tego nie dowodzi.
Z tym terminem związane jest również pojęcie early adopter — wczesny użytkownik nowinki. Tak nazywa się osobę, która zaczyna korzystać z nowego produktu jako jedna z pierwszych. Ale kupić nietypowy gadżet wcześniej niż znajomi i skłonić innych do zmiany swoich nawyków — to różne rzeczy. Jedna osoba może pełnić obie role, ale wczesne zaznajomienie się z nowinką nie świadczy jeszcze o wpływie.
Dlaczego znana twarz nie zawsze jest źródłem trendu
Kiedy popularna osoba pokazuje określony look lub format, łatwo dojść do wniosku, że to ona go zainicjowała. W rzeczywistości mógł on już istnieć w małej społeczności, a dzięki sławnej osobie tylko zyskać szerszą uwagę.
Dlatego warto rozróżniać pochodzenie pomysłu a jego popularyzację. Osoba, która uczyniła dany styl znanym szerokiej publiczności, niekoniecznie była pierwsza, która go zaproponowała. Sformułowanie „pomogła w popularyzacji” często jest dokładniejsze niż kategoryczne „wymyśliła trend”.
Podobnie nie każda wirusowa publikacja czyni autora trendsetterem. Filmy mogą być masowo oglądane z powodu niespodzianki, skandalu lub humoru. Aby mówić o wpływie na trend, warto sprawdzić, czy inni zaczęli odtwarzać format, przejmować zabieg lub zmieniać swój wybór.
Jak właściwie używać tego terminu
Zdanie „ta marka to trendsetter” brzmi przekonująco, jeśli wyjaśnimy, na czym dokładnie polega jej wpływ. Na przykład: „Studio stało się trendsetterem w projektowaniu opakowań: jej zabieg zaczęli stosować inni producenci”. To hipotetyczny przykład, ale pokazuje potrzebny związek między decyzją a naśladowaniem.
„Trendsetter” to przede wszystkim charakterystyka wpływu, a nie nazwa zawodu. W konkretnej sytuacji tak mogą nazywać projektantkę, muzyka, przedsiębiorcę, markę lub społeczność twórczą. I to niekoniecznie cecha na zawsze: jeden pomyślnie spopularyzowany pomysł nie oznacza, że każde następne rozwiązanie również będzie definiować gusta innych.
Dlatego, gdy kogoś nazywają trendsetterem, najciekawsze pytanie brzmi nie „jak bardzo jest popularny?”, ale „co dokładnie zaczęto powtarzać na jego przykładzie?” Odpowiedź pomaga dostrzec za głośnym określeniem rzeczywisty wpływ.
